FAKTY I MITY

Zadzwoniła do mnie Pani redaktor Wiktoria Ziemińska z FiM. Nie byłem pewny czy to tych samych "faktów i mitów" które wytropiły na Ukrainie ukrywającego się księdza pedofila. Okazało się, że tak. Mogłem więc już być pewny że moje wypowiedzi nie zostaną użyte w sposób który by "malował" mnie jako głupka czy oszołoma który na stare lata bzdury opowiada.
Rozmowa trwała dość długo i pewnie potrwałaby dłużej, gdyby nie fakt ,że na drugiej linii czekała na moje kilka zdań TVN24. Niezwykle rzeczowa i bardzo miła rozmowa z Panią Wiktorią zakończyła się obietnicą z mojej strony bliższej współpracy z FiM.

Następnego dnia w rozmowie z jednym z moich znajomych w Polsce, nadmieniłem o udzieleniu wywiadu dla FiM. No tak... usłyszałem z drugiej strony ,ale przecież oni są "antyklerykalni" i ja ich nie czytam... o tak?, to skąd wiesz że są antyklerykalni, skoro ich nie czytasz? I jakie to ma znaczenie dla naszej sprawy?. Jak do tej pory katolickie media nie poprosiły mnie o rozmowę . Jak więc powiadomić ofiary o powstawaniu naszej organizacji? --zapytałem. No wiesz... może inaczej, czytam ale nie afiszuję się tym. Przerwałem jego stękania prosząc o powiadomienie innych o artykule, jaki miał się już wkrótce ukazać w Faktach i Mitach.
Zastanawiałem się po tym przez długą chwilę, dlaczego do niektórych ludzi nie dociera fakt, że w demokratycznym społeczeństwie wymagana jest reprezentacja i akceptacja wielu różnych poglądów na te same tematy. Bo przecież jest to jeden z tych czynników ,które powodują zdrowy rozwój tego społeczeństwa. Nikogo więc, nie powinno dziwić że na określony temat media o różnych orientacjach wyrażają różne opinie. Jest też niezmiernie ważne, aby głos mniejszości mógł być słyszany i brany pod uwagę. To bardzo dobrze, że w "katolickiej" jak to się określa Polsce, taki tygodnik jak Fakty i Mity może oficjalnie prowadzić swoją działalność. A to jak jest określany nie ma znaczenia. Liczy się fakt, że jest czytany.

Artykuł Pani Wiktorii był uczciwie napisany i zawierał jedynie to o czym rozmawialiśmy. Pojawił się jednak błąd w nazwie kościoła. W Zakroczymiu są dwa kościoły: Kościół Braci (ojców) Kapucynów i Kościół Parafialny. Ksiądz Maciaszek i ministranci to kościół Parafialny, byliśmy ministrantami w kościele Parafialnym a nie w kościele Kapucynów. Tak więc nie należy mieszać sprawy molestowania zakroczymskich ministrantów z zakonem Braci ( ojców ) Kapucynów. To pewnie to "darmowe" połączenie telefoniczne przysłużyło się do tego błędu.

Ogólnie jednak biorąc bardzo rzetelna robota dziennikarska Pani Wiktorii Ziemiańskiej, za którą dziękuję w imieniu własnym i wszystkich ofiar księży w Polsce. Poruszenie tematu powstawania naszej organizacji przyczyniło się do ujawnienia następnych ofiar seksualnego wykorzystywania przez księży i innych pracowników kościoła.
 

Strach pomyśleć jak by świat wyglądał bez niezależnego dziennikarstwa.
 

Wincenty Szymański

RuchOfiarKsiezy.Org

Toronto, 24. maja 2007